Heel veel Thailand

Na een behoorlijk lange radiostilte hier weer bericht vanuit Zuid Thailand! We zijn de afgelopen weken ondergedompeld in de meest uiteenlopende facetten van dit land, dus tijd voor verslag.

Ons laatste bericht kwam uit de bergen vlak bij Birma wat ongeveer opposite is van de tropscihe strandvibe van waaruit ik dit bericht nu schrijf. Nadat we de Mae Hong Song loop (zie vorige bericht) verlieten zijn we zuid waarts afgezakt. Dat betekende 1 hele zware fietsdag dwars door een national park met een weg die alleen maar omhoog liep. Op bepaalde plekken zelfs zo stijl dat we voor het eerst (en hopelijk voor het laatst ook) moesten afstappen om de fiets aan de hand te nemen. In tegenstelling tot de meeste plekken hier waren er in dit park weinig voorzieningen qua slapen, eten en drinken. Na uren achtereen klimmen was het half vijf en ging de zon onder. Tijd om een slaapplaats te zoeken. Dat werd bij een heel lief ouder echtpaar in de schuur op de grond. De mevrouw sloeg direct aan het koken voor ons en de rest van de avond en de volgende morgen werden de gefetteerd met bergen rijst, omeletten, koffie en thee. Toen we de volgende morgen aanboden iets te betalen was hier absoluut geen sprake van. Geheel opgewarmt door alle gastvrijheid wachtte ons vervolgens een van de mooiste uitzichten tot zover: bovenaan de laatste berg zagen we de zon opkomen over gigantische bergen en een dal vol wolken. We zaten vlak tegen de grens met Birma aan en het was dus een sprookjesachtig gezicht en idee uit te kijken over een land dat zo lang op slot gezeten heeft.

Die dag fietsten we langs een gigantisch vluchtelingenkamp met maar liefst 40.000 vluchtelingen behorende tot de Karen minority. Deze mensen worden al jaren gediscrimineerd en zitten al jaren in deze kampen langs de grens waar ze geen kant op kunnen omdat ze niet terug kunnen maar de Thaise overheid ook van ze af wil. Heftig om zo langs te fietsen! Iedereen was overigens super vriendelijk en zwaaide ons bemoedigend toe van achter het prikkeldraad. De volgende dag kwamen we een Nederlandse fotograaf tegen die een paar jaar terug samen met Karel Glastra van Loon een boek maakte over deze mensen: ‘De Onzichtbaren’. Hij heeft goede contacten met een pater uit het kamp die een succesvolle school runt. Ik heb nu een actietje opgezet geld in te zamelen voor deze school, dus mocht je een bijdrage willen doen maak dan voor 20 jan iets over naar mijn reknr (7817691 tnv M. van Waes). Iedere donatie is welkom!

Na een laaste dag de laatste bergkammen over belanden we ineens in totaal flatland: centraal Thailand. Een hele andere ervaring om na 2 maanden alleen maar bergen ineens weer vlak te fietsen! In plaats van de gemiddelde 80 km per dag deden we er nu ineens 120 en vlogen zo vooruit. De omgeving bestaat hier vooral uit rijstvelden die in bloei stonden en dus fantastische uitzichten gaven. Terwijl we in de bergen maar weinig beesten zagen barstte het hier ineens van de vogels, dus Mattijs kon zijn lol op. Wel weer een stuk meer mensen en verkeer, maar via allerlei back roads toch met een rustige route de paar honderd kilometer naar Ayuthaya kunnen fietsen. Opvallend is hoeveel meer eten er is in vlak en drukker gebied. Nou was het al niet heel moeilijk eten te vinden (denk aan een ijsje en je weet zeker dat er binnen een paar minuten een ijscoman op een scooter passeert), hier ontwikkelde ik een lichte obsessie met eten. Om de paar meter stond er nml alweer een andere stal met fruit, gegrild vlees, noedelsoep, ijsjes of kokoskoekjes, het een nog lekkerder dan het ander. Of onze lievelingslunch: gegrilde kip met papaya salade en sticky rice, yummie! Ook de stadjes waar we sliepen hadden ineens mega nightmarkets: markten die rond 17u opbouwen met eindeloze stalletjes met lekker eten. De drie hamwoorden: fietsen, eten, slapen blijven in ere dus.

Na acht dagen achtereen fietsen waren we met Eerste Kerstdag in Ayuthaya, de oude hoofdstad van Thailand. Hier staan eindeloze tempel ruines a la het Forum Romanum in Rome, waar we (voor de verandering) tussendoor gefietst hebben, super mooi! Einde van de dag wilden we graag nog een boottochtje doen over de rivier rondom de stad. Dit werd wel eindeloos door alle tourbureautjes en guesthouses aangeboden, maar tegen fixe prijzen. Maar lang leve Azie: iedereen wil wel wat verdienen, dus gewoon op eigen houtje een omaatje aangesproken in een bootje waarin haar twee kleinkinderen hun huiswerk aan het maken waren. En ja hoor, nog geen twee minuten later voeren we, tegen een tarief waar alle partijen profijt van hadden, met zonsondergang tussen de tempels door. De kleinkinderen gingen intussen braaf door met hun huiswerk tijdens de tocht.

Nog slechts 1 fietsdag verwijderd van Bangkok even gewtijfeld of we deze drukke stad in zouden fietsen of bussen, maar deze mijlpaal wilden we toch per fiets maken. ‘s ochtends vroeg vertrokken en al snel merkte je dat je een grote stad nadert. En dan heb ik het niet over Amsterdam of Den Haag, maar echt een grote stad. Bangkok telt officieel 8 miljoen bewoners, maar onofficieel rond de 16 miljoen, dus je snapt dat de omvang gigantisch is. Zijn zeker vijf uur bezig geweest ons door alle voorsteden heen te worstelen die steeds drukker en nauwer werden met wegen, verkeer en mensen. Dankzij de echte padvinders kaartleeskwaliteiten van Mattijs leidde hij ons in een rechte lijn naar het guesthouse wat we geboekt hadden. Omdat we er rond Nieuwjaar zaten barstte de stad van de toeristen, terwijl de meeste Thai juist de stad uitgevlucht waren. Best heftig om na al die weken van voornamelijk natuur en vergezichten ineens tussen een grote mierenhoop te staan van 1000 dingen die tegelijk gebeuren: verkopers, boten die aankomen waar je als vee op gedirigeerd wordt door mannen die hysterisch op fluitjes blazen, de skytrain die overrijdt en 10 tuck-tucks die tegelijk willen passeren. Wel echt heerlijk weer op zo’n bruisende plek te zijn! Naast alle toeristische attracties als het paleis, What Pho en China town, ook alle urban voordelen uitgebuit als sushi eten met uitzicht over de stad in een mall van 8 verdiepingen, naar een 5k bioscoop waar niet alleen alles in 3d is maar je ook de wind en het water voelt uit de film en uitgebreide massage sessies.

Hoogtepunt was om het nieuwe jaar in te luiden vanaf een megaburg over de Chau Praya (een soort Erasmusbrug keer 10) van waar je fantastisch uitzicht had over de stad en al het vuurwerk. De hele lucht was bezaaid met Thaise wensbalonnen en ook de hele brug stond vol met Thaise families en stelletjes die balonnen oplieten. Wij mochten er ook een oplaten, inclusief een wens.

Na zes dagen stad zijn we op 2 januari in de trein gestapt om 1000 km naar het zuiden te reizen. Dat was omdat enerzijds dit stuk niet heel leuk fietsen is; doordat Thailand hier zo smal is, is er slechts de snelweg en om daar nou dagen op te fietsen was niet echt een plan. Anderzijds moesten we ook voortmaken want we zouden 5 januari Kim ontmoeten aan de westkust voor een vakantie samen! Ook de trein is hier een beleving, alleen al het vertrek. Onze fietsen moesten in een apart compartiment voorin de trein terwijl wij zelf ergens achterin de trein een plaats hadden. De trein stond heel netjes een uur van te voren al op het perron dat langzaamaan steeds voller werd met reizigers. Toen de trein om 13u zou vertrekken gebeurde er vrij weinig. Na een half uur wachten vroegen wij een leuk Thais stel, die ook een paar dagen gingn fietsen, waar we precies op wachten:

“Op de trein.”

“Maar die is er toch al?”

“Ja, maar toch wachten we erop.”

Mooi te zien hoe iedereen zich volledig overgeeft aan het feit dat je gewoon geduld moet hebben. Daar kunnen wij Hollanders nog wat van leren tijdens vertraging op maandagochtend op Amsterdam CS… Na een ingewikkelde truc van trein van het perron, locomotief naar voren, trein weer terug en locomotief gewisseld voor andere locomotief konden we dan toch 1,5 uur later vertrekken. De reis was weer een beleving met alle ramen en deuren open en dwars door de rijstevelden heen. Op perrons onderweg werden de ijsjes via dienbladen door het raam aangereikt of hopten de verkopers even naar binnen met bladen warme soep en rijst. Honger hoef je hier echt nooit te hebben!

Rond 2u ‘s nachts op bestemming aangekomen waar we gelukkig zo een bed in konden duiken. We hadden een afstand van ongeveer NL-Zuid Frankrijk afgelegd, en in het zuiden was het dus ineens ook veeel warmer! Dat merkten we de volgende twee fietsdagen toen we van de oostkant overstaken naar de westkant. Een stuk vochtiger, heter, maar ook: ineens palmplantages ipv rijst en vrouwen met hoofddoekjes om. Langzaamaan komen we in Moslim country.

En toen stonden we op 5 januari op de pier in Kuraburi en stapte Kim daar ineens uit een taxi na een eindeloze reis uit NL, via Bangkok en Phuket! Fantastisch elkaar weer te zien en super leuk dat Kim zo’n inkijkje kreeg in onze reis. We hadden een bungalow geregeld op Ko Rha, een eiland een half uur varen van de kust en voor 90% bestaat uit rainforest. Er is 1 accomodatie plek en dat is Ko Rha Ecolodge. Bleek een schot in de roos want echt een prachtige plek aan een baai met zandstrand omgeven door oerwoud waar de hornbills (neushoornvogel) overvlogen en je de hele dag niks anders hoorde dan een soort krekels (die het geluid van een scooteralarm maakten, wat interessant genoeg niet irritant is als je bedenkt dat het een krekel is). Hadden een hut met uitzicht op de baai en om half zeven werd je gewekt door de zon die opkwam boven de bergen op het vasteland en je tegemoet scheen. Ook hier was het eten weer een hoogtepunt, want drie keer per dag at je gezamelijk in het ‘hoofdhuis’ super lekkere maaltijden van originele Thaise gerechten. Kim is dus ook direct geintroduceerd (en enthousiast gemaakt) voor de Thaise keuken. Suoer relaxed om zo 4 dagen met elkaar door te brengen en in alle rust bij te kunnen kletsen, maar ook boekjes te lezen, te zwemmen en spelletjes te spelen. Nog een middag een jungletocht gemaakt over het eiland en een morgen vroeg opgestaan voor de zonsopgang vanaf het water. Vanuit een kano zagen we de nacht (inclusief fluoriscerend plankton in het water wat oplichtte als je je pedddel er doorheen liet gaan) met alle sterren veranderen in de dag met een super zonsopgang.

Na deze strandretreat was de zuster-gezelligheid nog niet ten einde en zijn we met elkaar afgereisd naar national park Khao Sok. Ee heel groot nauurgebied van vooral dichte jungle op karstgebergte  dat in allerlei gekke vormen opduikt. Hoogtepunt was ons verbijf op het meer in dit park dat een aantal decennia gevormd is door de bouw van een stuwdam. Ondanks alle negatieve dingen die deze dam waarschijnlijk veroorzaakt heeft (het is nogal wat, een gigantisch natuurgebied ineens onder water zetten), levert het ook een bizar mooi meer op gigantisch in omvang en een beetje doet denken aan Noorse fjoren, door alle inhammen en rosten en bergen die boven het water uitkomen. Waren op eigen houtje afgereisd met een boot naar de achterste plek om te slapen: een aantal floating bamboo bungalows; slapen op het water dus! Wederom een fantastische ervaring (probeer niet te veel versterkende woorden te gebruiken, maar het is gewoon allemaal heel erg mooi en indrukwekkend!) om wakker te worden met het geluid van spetterende vissen vlak naast je hoofd en kabbelend water onder je matrasje op de bamboovloer. Omdat het meer omgeven is door jungle kon je met kano’s langs de kant varen waar we de apen door bomen zagen slingeren, hornbills overvlogen en een wild zwijn Mattijs aanstaarde vanaf de kant.

Ook nog een interessant antropologisch uitje gedaan met de vader en zoon die de bungalow runden. Ben namelijk een boek aan het lezen over de ‘Moken’, een volk wat al duizenden jaren op zee woont en uit deze omgeving komt. Zij waren ook het volk dat met de tsunami 10 jaar geleden allemaal overleefden omdat ze het al dagen aan hadden zien komen door tekenen van de natuur. Deze mensen jagen op vissen met een speer wat er vrij spectaculair uitziet op de foto. Tijdens een van onze (wederom heerlijke;-) maaltijden waarbij uiteraard vis werd geserveerd vroeg ik hen hoe ze die vingen. De man beeldde uit dat dat met een harpoen gebeurde. Toen duurde het slechts een paar keer lief knipperen met mijn blauwe ogen voordat vader en zoon ons die middag mee zouden nemen op een ‘vis-uitje’.

Ik tussen vader en zoon in in de houten longtailboot en Mattijs in een kano erachter voeren we die middag diep de verste krochten in van het meer. Na zeker anderhalf uur varen stopten we in een vertakking van het meer bij een omgevallen boom in het water. Daar deed de zoon zijn duikbril op en spande de vijf snaren van zijn harpoen. Vervolgens dook hij onder water, waar hij maar liefst 5x 1 minuut onderbleef met tussendoor slechts 1 of 2 ademteugen. Ongelofelijk! Ik zag hem diep onder water duiken en om zich heen kijken op zoek naar vis. Bij de vijfde keer stak zijn harpoen van achter boven water uit en kwam hij even later boven met een hele dikke vis met de speer precies door het hoofd heen. Die lag diezelfde avond gebakken bij ons op tafel…

Na een geweldige week met Kim moesten we helaas gedag zeggen omdat zij verder noordwaarts ging voor nog een weekje en wij verder richtig het zuiden. Ook al zien we elkaar over 2 maanden weer, toch wel echt heel stom afscheid te nemen. Het voelde echt weer een beetje als de Zuid Amerika reis-vibe met een extra verrijking je andere liefste er ook nog eens bij te hebben! Maar na een paar tranen de tassen op de fiets geladen en onze fietsreis samen weer opgepakt, ook weer heel fijn want nu lekker nog 2 maanden voor de boeg!

En zijn nu beland in Krabi waar het een redelijke toeristen hel is met alle all-inclusives die hier in de buurt neerstrijken. Kijken dus uit naar een rustiger zuiden af te reizen en verwachten over een week of 2 in Malesie aan tekomen. Birma is m toch niet geworden omdat het nog te gereguleerd is om er echt je voordeel uit te halen als fietser en we dan bovendien Zuid Thailand en Maleisie over moesten slaan. Iets wat we ook niet wilden missen.

Nou,als jullie nog niet zijn afgehaakt bij dit extreem lange bericht, kom ik hier tot een einde van deze update. Zijn jullie iig bij:-)

Heel veel liefs vanuit een warm en tropisch Thailand!

May&MattijsP1030972 P1030985P1030745 P1030727

Om 00u met oma in de krulspelden!

Om 00u met oma in de krulspelden!

P1030676 P1030633 P1030610 P1030605 P1030597

rijstvelden

rijstvelden

Lekkere kip op van de barbecue

Lekkere kip op van de barbecue

P1030759P1030766 P1030796 P1030825 P1030835 P1030856

7 gedachten over “Heel veel Thailand

  1. Annemiek & Dirk

    wat een fantastische reis, zoveel ontmoetingen. ‘n rijkdom om te ervaren. geniet er nog lekker en eten van.
    dag
    a&d

    Reageren
    1. mattijs Bericht auteur

      Ha Annemiek en Dirk,

      dank voor jullie leuke reacties.
      Jullie dus ook weer lekker thuis. Het wel een heel avontuur daar in Congo zeker? Ik heb de verhalen gehoord van mijn ouders.

      Wij zijn nu in de Cameron Highlands, Maleisie. Erg mooi hier. Na 5 dagen veel km te hebben gefietst doen we vandaag even rustig aan en morgen gaan we wat wandelen in de bergen. Dit is waar Jim Thompson in de jaren zestig is verdwenen. 5 jaar geleden heb ik hier toen ook gewandeld dus ben benieuwd hoe het nu is.

      Ik hoop dat alles goed gaat met jullie. Wij fietsen nog even door.

      gr. Mattijs

      Reageren
  2. Jacinta

    Hallo May en Mattijs,
    Wat een fantastische ervaring is dit ook weer. Leuk om jullie belevenissen te lezen, ga zo een beetje mee op reis met een paar herkenningspunten in Thailand.
    Nog heel veel plezier , geniet er maar van.
    Groetjes Jacinta

    Reageren
  3. Sonja

    Ik kom er een beetje laat achter, maar wat leuk dat jullie een site hebben! En wat een prachtige foto’s!
    Het brengt me weer terug naar mijn verblijf in Hadong. En onze reis door Zuid-Oost Azie. Heerlijk!
    Geniet er nog even van he!!!
    x Son

    Reageren
  4. willem jan en jorrit

    Wat een te gekke beelden! We zijn erg benieuwd naar jullie verhaal erbij….lezen gaat ons niet zo soepel af…..weer een ouderwetse veel worst aardappel en spinazie met bier avond hier. Jorrit ligt al te slapen op de bank :). Geniet van jullie te gekke avontuur daar. Groeten uut Amsterdam, Jorrit en WJ

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>