Laos

Posted from Address not found.

Laos

Zo waar zal ik beginnen, het is namelijk alweer een tijdje geleden dat wij op ons blog hebben geschreven.
Zoals jullie vast weten zijn we ongeveer 2 weken geleden Laos binnengiefietst. Altijd weer leuk om een landgrens over te gaan. Corruptie bij de Viertnamezen werd duidelijk zichtbaar door het opzichtig toestoppen van Vietnameze Dongs tussen de paspoorten waardoor eerdere verwerking was gegarandeerd. De biljetten verdwenen in een klein laadje van de betreffende ambtenaar.
Na nog wat heen en weeg geschuif van geld en paspoorten aan Lao-zijde konden we het land van ’de mensen met het grote hart’  gaan ontdekken.
Laos is anders dan haar buren, net zoals wij anders zijn dan de Belgen of de Duitsers en bij een landgrens wordt dit heel abrupt zichtbaar. Het ene moment eet je Pho met reepjes rundvlees en zijn de mensen direct en luidruchtig  en het andere moment eet je pho met ballen en is er tijd genoeg en zijn stemverheffingen niet meer nodig om dingen duidelijk te maken.
Alleen wat vaak zichtbaar wordt is de verandering van natuur, een landgrens is vaak ook een natuurlijke grens. Tussen Laos en Vietnam is dit een bergkam, maar aan de andere kant van die kam was er niet heel veel veranderd. Nog steeds veel, hoge en groene bergen. Wat wel anders is, is dat de Laotianen meer van de bovenkant van de berg dan de onderkant houden. Wegen zijn aanzienlijk stijler en de dorpen liggen dus niet in het dal zoals in Vietnam, maar doodleuk bovenop de pas. Voor een fietster is het benaderen en verlaten van een dorp dus heel anders. Als je weer een dorp ziet naderen op de kaart, dan hoop je dat de klim niet te zwaar zal zijn en als je het laatste huisje passeert van een dorp dan kunnen de benen los en de handen aan de remmen.
De mensen zijn dus we echt anders zowel in hun karakter als de wijze waarop ze wonen en lijken te leven. De dorpjes waar we doorheen fietsen zijn een stuk armer, mensen leven niet in armoede, maar hebben geen geld op de bank. De huisjes zijn eenvoudig, vaak zijn de muren van bamboe en soms is dit aangevuld met klei. Andere huisjes zijn weer volledig van riet gebouwd. Het riet is meer een soort stro en ik denk dat het de stengels zijn van een bepaalde graansoort. Elk dorp heeft zijn gezamenlijke wasplaats, dit is een natuurlijke (bijv. een watervalletje) of een leiding die langs de bergen is aangelegd en die uitloopt in een kraan. De vrouwen en mannen wassen zich om de beurt. Wel vreemd als je daar als blanke aap op een fiets even de dagelijkse wasbeurt komt verstoren en de vrouwen in sarong achterom kijken als je voorbij rijdt. Andere dorpen zijn ook wel weer wat welvarender en huizen van steen komen daar meer voor, ook is in deze dorpen voldoende eten en drinken te vinden. Want daar onderscheidt Laos zich zeker niet in tov andere Aziatische landen, overal en altijd is er eten te vinden. Zoals mijn tante Dory ooit zei, de ene helft kookt terwijl de andere helft eet.
Na een dag fietsen in Laos zijn we met een boot naar een afgelegen dorp gevaren. Dit was zo’ n 3 uurtjes varen met de boot. DIt dorp ligt aan een rivier en is tot op heden alleen goed bereikbaar met de boot. Al gaat het wel nel in Laos, electriciteit was 6 maanden gelden aangelegd en er wer gewerkt aan een weg door de bergen om dit dorp bereikbaar te maken. Ik vraag mij af en toe wel af of dit niet allemaal te snel gaat voor deze mensen. Dat wij riolering kregen op de 3e Poellaan was ook een hele verandering, maar dit is toch anders. Desalniettemin was de sfeer in het plaatsje nog erg authentiek en hebben we een mooie wandeling gemakt door de reistvelden naar nog desolatere dorpjes. We zijn tijdens deze wandeling ook langs een grot gekomen waarin de mensen van het dorp een aantal jaren hebben geleefd om de bombardementen van de Amerikanen te overleven. Het is utieraard geeen nieuws dat alles daar helmaal kapot is gebombardeerd.
Uiteindelijk zijn we via Luang Prabang doorgefietst naar de hoofdstad van Laos, Vientiane. Ons plan was eerst om via een kleinere weg vanaf Luang Prabang naar de grens met Thailand te gaan. Echter dit bleek meer een weg te zijn voor de gevorderde 4-wheel driver dan een weg waar je nog met enig plezier op kan fietsen. We hebben dus besloten om zo’ n 500 km naar het zuiden te fietsen om vervolgens in Thailand weer naar het Noorden te gaan, omdat we dit deel echt niet willen missen.Daarnaast was de weg van Luang Prabang naar Vientiane echt schitterend. De eerste 2 dagen bestond uit veel klimmen, op zijn minst 2000 hoogtemeters per dag. Dit resulteerde in weer schitterende vergezichten. De wegen zijn daarnaast erg rustig en zolang je op de main road blijft is het asfalt meer dan goed. Heerlijke fietsomgeving dus. Ik hoop dat het op de plaatjes een beetje duidelijk wordt.
Het reizen gaat erg goed en we hebben er veel plezier in. Het fietsen samen gaat erg goed al was ik de laatste dagen niet helemaal in orde en dit resulteerde in zitten op het ouderwetse vinkentouw dat aan May haar fiets hing. Normaal gesproken rijd ik natuurlijk voorop :-).
Morgen vertrekken we naar Thailand, onze volgende landgrens dus. We hebben er veel zin in.
 Ik hoop dat het daar in Nederland met iedereen goed gaat en hartelijk dank voor de leuke berichten. Ik ga er nu wat foto’ s opzetten om mijn verhaal wan beeldender te maken.
tot snel.  May en Mattijs
May en de rijstvelden

May en de rijstvelden

Tussen de rijstpaddies door

Tussen de rijstpaddies door

De fiets kan altijd mee

De fiets kan altijd mee

 

Verjaardag in Luang Prabang

Verjaardag in Luang Prabang

Uitzicht 1

Uitzicht 1

Uitzicht 2

Uitzicht 2

 

Boven de ochtendwolken

Boven de ochtendwolken

 

P1030334

 

 

Scholieren op de fiets

Scholieren op de fiets

3 gedachten over “Laos

  1. Cleome

    Wat een heerlijk verhaal weer. Leuk dat je zo over de cultuur en de natuur schrijft. Geeft een goed inkijkje in jullie dagelijkse (rijke!) bestaan! Veel plezier! xx Cle

    Reageren
  2. Nancy

    Hallo May en Mattijs,
    Wat leuk dat we weer een mee kunnen genieten van jullie fietsreis! Wat een prachtig avontuur! Heel veel plezier in Thailand. We zijn benieuwd naar het volgende reisverslag met foto’s.
    Groeten,
    Nancy

    Reageren
  3. Henriette de Vetten

    Weer een prachtig verhaal. Jullie beiden alsnog gefeliciteerd met je verjaardag Mathijs. Heel veel plezier nog op jullie verdere reis. Liefs Henriette

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>