Wedstrijdje fietsen en berg oprennen

Zo daar zijn we weer.

Momenteel zijn we in Kuala Lumpur en vliegen we vanavond alweer naar huis. 5 maanden fietsen zit er op.

Moutainbike-racen in Azie dus. De wedstrijd zou al om 08.30 beginnen dus de dag ervoor met ons tentje bij ons richting Nilai. Het was lekker rustig en het leek niet echt een grote race te worden. Alleen uit navraag bleek dat er toch zo’ n 1200 inschrijvingen waren. Ook bleek de race te bestaan uit 6km over de weg, dan 24 onverhard en dan nog eens 5 over de weg. Ik had er helemaal zin in, want hard over de weg rijden kan ik wel, dat onverharde zou ik wel zien.

’ s Nachts dus lekker in ons tentje geslapen. Uiteraard door wedstrijdspanning al vroeg uit de veren. Verdomme een lekke band. Gelukkig nu en niet vlak voor de start. Snel de band geplakt en richting de start. Er stond al een mannetje of 200 onrustig bij de startstreep. Allemaal kleine ventjes met mooie fietsjes. Je kan dit makkelijk vergelijken met Nederland, elke fiets was met het beste materiaal uitgerust. Wel mooi ik beetje met mijn zwarte tank zonder geveerde voorvork tussen al die kleine lichte fietsjes. Mijn trekkingfiets had ik nog wel zo licht mogelijk gemaakt door al het onnodige er af te halen, maar alsnog een kilo’ tje of 5 zwaarder dan de gemiddelde mtb die daar rondreed. Uiteraard stak ik zelf ook  ver boven de rest uit. May had ondertussen Nasi Ayam (rijst met kip) gehaald. Dus nog even goed gegeten, die hongerklop zou er niet komen. Altijd leuk zo’ n wedstrijd, iedereen is een beetje gespannen, maar wel zo’ n saamhorige sfeer.May lekker foto’ s maken en kletsen met de paar meiden die ook meededen met de wedstrijd.

08.30, startschot.

De dag daarvoor had ik nog mtb-schoenen gekocht. Vastzitten in je pedalen is wel zo fijn. Bij de start kwam ik helaas wat traag in de pedalen en lag dus direct ver achter, maar asfalt is mijn specialiteit. Als een malle dus naar voren gefietst en al die kleine mannetjes in mijn wiel. Toen ik zelf in een wiel dook werd er direct omgedraaid of ik even over wilde nemen. Net of ik voordeel heb achter een Aziaat. Overgenomen dus en doorgereden naar de kopgroep. Uiteindelijk waren we met een mannetje of 20 van voren. Dit ging goed…….., maar toen werd het onverhard. Als een stel kometen vlogen al die kerels over de onverharde paden door de palmboomplantage. Handig sturen en niet bang om fouten te maken. Daarnaast natuurlijk lekkere lichte en geveerde fietsen. Mijn mooie positie was direct weg, iedereen vloog me voorbij. Uiteindelijk ging het wel beter, maar oh oh wat is het toch moeilijk. Met een groepje van zo’ n 10 man zijn we ook nog de weg kwijt geraakt in de plantage. Zo’ n plantage is een groot doolhof , alles ziet er hetzelfde uit en je kan je nergens op oriënteren.  Na wat zoeken toch maar besloten om weer terug te rijden, dat betekende wel die lange klim van 20% weer op.  Uiteindelijk weer een lekker tempo gevonden. May stond onderweg nog foto’ s te maken en heeft me nog wat plekjes vooruit geschreeuwd. De laatste 5km over het asfalt nog wat goed kunnen maken en ergens rond de 80ste plaats geëindigd.  Onwijs leuke ervaring om zo in Maleisië met al die jongens hard door een palmboomplantage te racen. Als het even kan ga ik dit zeker nog een keer doen.

Nog 2 daagjes in Kuala Lumpur gebleven om beide fietsen in te pakken. De fietsreis voor May zat er nu echt op, want na haar meditatie-course (Vipassana) is ze zonder fiets naar Sabah gekomen. Ik heb mijn fiets wel meegenomen naar Sabah, want op de kaart zag Sabah er wel mooi uit, misschien niet veel kleine weggetjes, maar wel veel bergen en dat is op de fiets altijd mooi. May dus 10 dagen in kleermakerszit en ik alleen op de fiets door de bergen. Wel echt vreemd om na 4 maanden May, achter me, voor me of naast me te hebben gehad nu een beetje in mijn eentje door de bergen te trappen. Grappig om te merken dat ik mijn oude ritme van 5 jaar geleden direct weer oppak. Ik fiets alleen iets harder, maar ben wel eerder kapot. Na 100km was het dus ook wel weer klaar.

Sabah ligt op het eiland Borneo, dat verder bestaat uit Serawak (provincie van Maleisië), Brunei en het deel van Indonesië, Kalimantan. Sabah bestaat bekend om zijn wilde natuur, dus dichte jungle, mooie eilanden en veel wildlife, zowel boven de grond als onder water. In Sabah wonen zo’  n 2 mln mensen en is ongeveer even groot als NL. Er is een hoofdweg die als een cirkel over Sabah ligt. Voor de rest zijn er nog wel wat andere wegen, maar niet veel en vaak onverhard. De kunst van fietsen op Sabah is dus die kleine wegen van goede kwaliteit te vinden, nou dat is vrij lastig.

In een dag of acht heb ik het Zuidwesten van Sabah rondgefietst. Dit betekent vooral over hoge bergen fietsen en vaak drukke wegen. Gelukkig heb ik ook een aantal keer die kleine weggetjes gevonden en dan is fietsen op Sabah fantastisch. Uiteindelijk ben ik echt de jungle ingegaan. Dit betekent op een onverharde weg met klimmetjes van 20%+ en 35 graden fietsen. Oftewel met een zwetend lichaam je fiets een heuvel opduwen. Links en rechts dichte jungle, grote hoge bomen en een hoop geluiden. Geen apen, maar wel allerlei insecten die hoge snerpende tonen produceren. Af en toe een grote jeep met werkers van de verschillende logging-organisaties die met een verbaasde blik voorbij rijden. Na een uur  over die weg zat ik er al helemaal doorheen en ik denk dat ik misschien maar 5 km had afgelegd. De mannen van de jeeps die ik af en toe vroeg naar de weg gaven ook niet veel soelaas. Ze hadden eigenlijk geen idee waar ik nou naartoe wilde en door de taalbarrière kon ik nou niet echt duidelijk krijgen hoe lang deze weg nog doorliep. Best lastig als eten en drinken begint op te raken. Ik wilde het nog wel een kans geven, dus ik  ben de hele middag bezig geweest om verder te komen over deze onverharde weg. Fantastisch, maar zwaar. Uiteindelijk ergens in een inham mijn tent opgezet. Alleen maar junglegeluiden om me heen, insecten, vogels en een stromend riviertje. De hele omgeving was zwart en dan is de wereld misschien nog wel mooier dan overdag. De sterrenhemel is dan echt een koepel en volledig gevuld met sterren.

De volgende ochtend met veel plezier ontwaakt en toch maar besloten om weer terug te gaan. Het eten en water was bijna op. Dit betekende helaas wel 150 km dezelfde weg terug.

Na dit jungle avontuur heb ik nog een heel mooi stuk langs de kust gefietst, waar echt niemand was. Weer als vanouds met mijn tentje op het strand gestaan. Na 10 dagen had ik het ook wel weer gezien en keek ik erg uit naar de komst van May. May heeft weer een zware Vipassana doorstaan wat haar weer vele inzichten heeft gegeven en dit zeker wil delen , maar dit zelf het beste kan vertellen. May heb ik met de scooter opgehaald van het vliegveld van Kota Kinabalu. Heerlijk om haar weer te zien en ook om weer met zijn tweeën op avontuur te gaan.

Voor zo’ n 10 dagen hebben we een scooter gehuurd. Na zo’ n reis op de fiets wil je zelf bepalen waar je stopt of waar je heen gaat. Een scooter leek ons dus de beste optie.

Bepakt en bezakt met zijn tweeën op een 115 cc scootertje. Afzien dus, vooral voor de scooter. Lekker in zijn twee en soms zelfs in zijn een tegen de berg op.  We zijn eerst echt de bergen ingegaan, richting Mount Kinabalu. Dit is de trots van Sabah. Een berg van bijna 4200 meter hoog. Een gigant van een ding die je al ver boven de rest van de bergen ziet uitsteken. Met de neus in de wind en de blik op de berg richting de voet gereden. De voet van de berg ligt op zo’ n 1500m, dus een lekker temperatuurtje. Het plan was om een beetje in het bijhorende national park van de berg wat te gaan wandelen, want de berg beklimmen leek niet echt een optie. Volgens de berichten zou je dit al maanden van te voren moeten reserveren en zou het heel duur zijn en zou de klim 2 dagen duren. Eerst naar 3700m en dan de volgende ochtend naar de top en weer terug naar een hoogte van 1800m waar ook de klim zou beginnen. Het was dus ook een verrassing dat de meneer van de informatie ons vertelde dat in 1 dag naar de top en terug ook mogelijk was. Je moest dan wel heel fit zijn en van de hoofd parkranger zou je toestemming moeten krijgen. Hahaha ik was direct voor, wat mooi even zo’ n berg in 1 dag bedwingen, dat leek me wel wat. May moest nog wel overtuigd worden, maar daar was ook niet heel veel voor nodig. Snel naar de parkranger dus voor toestemming. Dit was uiteraard geen probleem, hopen dus op een heldere dag morgen en hop die berg op.

Met spanning deed ik de volgende dag rond een uur of 06.00uur de gordijnen opzij. Strakblauw, wauw dit is te gek. Snel gegeten en richting het park gegaan om te starten aan onze klim. Elke 2 personen kreeg een gids mee, er bleken nog 3 andere koppels te zijn. Zij waren al vooruit, dus we waren de laatste en onze gids begon al een beetje zenuwachtig te doen. Je moest namelijk wel op bepaalde tijden ergens zijn om door te mogen. May op kop dus. Sterke billen, benen, sterke kop en 5000 km gefietst dan kan je hard zo’ n berg op kan ik je vertellen. Op 2500 meter hadden we alle 3 de groepjes al te pakken. De gids was gerustgesteld. De klim was vooral buffelen en op het pad kijken om je voeten goed neer te zetten. Af en toe werd de top zichtbaar en kon je genieten van het uitzicht. Op zo’ n 3700 meter was het hotel waar iedereen sliep die er 2 dagen over deden. We kwamen ook al veel mensen tegen die weer op de weg terug waren. Wel super dat we in 1 dag gingen want nu liepen we eigenlijk constant met zijn drieën. Anders zo je echt in een soort van colonne omhoog gaan. Nadat we een bord rijst naar binnen hadden gewerkt zijn we opweg gegaan naar de top. De omgeving veranderde op zo’ n 3800 meter in een soort van maanlandschap. Er was een touw gespannen waar je je aan vast kon houden want het was soms echt klauteren. De hoogte en de al reeds vele klimmeters maakte de laatste meters erg zwaar. Het uitzicht was echt super, want het was nog steeds redelijk helder. Om 13.00 uur waren we op de top, ook nog 2 groepjes waren er. We stonden dus maar met zijn zessen op de top. Echt fantastisch. Na 15 minuten genieten zijn we snel naar beneden gegaan. De gids werd weer zenuwachtig omdat zijn lift naar huis om 17.00 uur ging, lekkere vent. Zo het klimmen fantastisch ging zo zwaar was de afdaling. May en ik zijn geen afdalers dat werd wel snel duidelijk. Er is ook geen klap aan. Na 4 uur achter elkaar dalen zat May er helemaal doorheen. Een uur lang heeft ze in het rood gelopen, ongelooflijk. 17.30 waren we beneden en we zaten er alle twee volledig doorheen. Snel gegeten en naar bed, morgen genieten we wel na. We hebben nog lekker 2 dagen in de buurt van de berg gezeten. Goede spierpijn en volop nagenoten van de beklimming.

Een paar dagen later dus zijn we weer op de scooter gestapt opweg naar het Noordelijkste puntje van Borneo. We scooterde ongeveer 2 tot 3 uur per dag. Zo’ n goede 100 kilometer. In het Noorden zijn we nog naar het eiland Pulau Banggi gegaan. Dit was nog echt een eiland waar het toerisme nog geen voet aan wal had gezet. Nauwelijks voorzieningen en ook niet echt heel veel interessante dingen, maar gewoon een eiland waar mensen leven. En ook dat is leuk om een paar dagen te zijn. We hebben dus weer lekker rondgekeken en met de locals gehangen. Helaas was vuil hier ook echt een probleem, ze pleurde echt alles in zee en op de grond. Hopelijk zal dit in de toekomst veranderen.

Nu zijn we dus weer in KL. Sabah en alle andere avonturen waren te gek en het is vreemd om over een klein etmaal weer in Nederland te zijn. Al hebben we alle twee er heel veel zin om iedereen weer te zien en nieuwe avonturen in NL op te pakken.

Wij pakken nog even verder, eten nog een Roti Canai en drinken nog even een The–o’tje en dan komen we jullie kant op.

Tot snel, May en Mattijs

 

Lekke band

Lekke band

P1040485 P1040507 P1040513 P1040531 P1040539

De torens van KL

De torens van KL

Lekker onverhard

Lekker onverhard

Best zwaar!!

Best zwaar!!

P1040620

Mijn mede weggebruiker

Mijn mede weggebruiker

P1040625 P1040637

Even een foto' tje bij een mooie kustweg

Even een foto’ tje bij een mooie kustweg

P1040655 P1040670

Het national park

Het national park

P1040672 P1040676

Lekker stijl

Lekker stijl

De volgende keer rennen we de Mount Everest op

De volgende keer rennen we de Mount Everest op

P1040683

On the top!!

On the top!!

P1040690 P1040708

Jut en Jul on the road

Jut en Jul on the road

May slaat even op de gong

May slaat even op de gong

May haar droomstrandje

May haar droomstrandje

P1040746 P1040756

Dansen met de locals

Dansen met de locals

P1040781

Afsluitend concert van tienersterretje Averel Lavine of iets dergelijks

Afsluitend concert van tienersterretje Averel Lavine of iets dergelijks

5 gedachten over “Wedstrijdje fietsen en berg oprennen

  1. Ineke en Ab

    Hallo May en Mattijs
    Wat een geweldige en onvergetelijke reis hebben jullie gehad.
    Bedankt voor de leuke reisverslagen en de prachtige foto’s.
    Wij hebben er van genoten.
    TOP.
    Succes weer op het thuishonk en we wachten vol spanning af naar jullie volgende avontuur?!
    Ineke en Ab

    Reageren
  2. leonie

    Wat een avonturen weer!! Jammer dat het voorbij is, maar fijn voor ons dat jullie weer gewoon door Amsterdam zullen fietsen de komende tijd. Veel zin om jullie te zien!

    Reageren
  3. Ida

    Lieve M en M,
    Wat een fantastische reis hebben jullie gemaakt. Ik heb erg gelachen om het verslag van Mattijs’ wedstrijd.
    We verheugen ons op jullie terugkomst. Heel veel sterkte hier in NL! Dat zal niet meevallen, zeker niet het volle Amsterdam. Maar je hebt wel hele leuke boven- en benedenburen, dat helpt…..
    Liefs, en tot gauw, Ida

    Reageren
  4. Mirte

    Wat een fantastisch avontuur hebben jullie achter de rug. Ik heb zitten smullen van alle verhalen en foto’s!

    Heel veel sterkte met het landen in het Nederlandse leventje!
    XXX
    Mirte

    Reageren
  5. Sander

    Mooie afsluiting van een bijzondere reis! Had de fietsrace wel op video willen zien, dat moet er grappig uit hebben gezien, zo’n reus tussen die kleine Aziaten! Mooie foto’s ook weer! Hopelijk is de terugreis goed verlopen. NL zal wel snel weer als normaal voelen :-)

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>